سامره مفتون شاهنامه خوان و آموزگار شاهنامه پس از مشاهده آثار برگزیده نخستین جشنواره ملی عکس شاهنامه یادداشتی را منتشر کرده است که در ادامه می خوانید .

شاهنامه را یک مرد سرود و دست در دست مردان بود که در طول تاریخ و به گرد جهان گشت. ما عادت کرده بودیم که تنها نگاره های مردانِ شاهنامه و مردانِ شاهنامه خوان را بر در و دیوار قهوه خانه هایی ببنیم که ورود بانوان هرگز بدان جا رسمیت نداشت. به نظرم شاید بهتر است که بگوییم شاهنامه را یک مرد به یاری بانوی خردمندش سرود و کمتر دیده شد! چه کسی می داند که اگر در آن شب تاریک و سیاه همسر فردوسی به کمک و همدلی او نمی شتافت، حال ما بیژن و منیژه ای نداشتیم تا شهد شیرین داستان عشق شان را به جان بکشیم.

بیست و چهار بانوی دلیر و نام آور در قلب شاهنامه ی سترگ منزل گزیده اند.
بانوانی به مانند گردافرید که اگر رویاروی سهراب نمی ایستاد ما اکنون چگونه درمورد جنگاوری زنهایمان سخن می راندیم؟ و اگر فرانک و فرنگیس و تهمینه و… را نداشتیم مثال مادرانگی هایمان از کدام زن بود؟

چه کسی می داند که اگر تدبیر و خرد کتایون و سیندخت نبود چگونه سیاست یک بانو را به تماشا می نشستیم؟

ما همان زنانیم با یک هزاره دورتر، با یک هزاره دیرتر، آمده ایم تا بیست و پنجمین بانوی شاهنامه باشیم، بانوانی که عکس های جشنواره های ملی عکس شاهنامه گواه آن است که نگاه انسان دوستانه شاهنامه همواره آنها را نیز زیرنظر داشته است. و امروز به کوششِ بخرادنه ی دست اندرکاران این جشنواره ما آمده ایم تا تصویر خردمندانه و چهره ی دلیرانه ی بانوان ایران زمین را دوباره زنده کنیم.

ما آمده ایم تا عشق باشیم،تا مهر باشیم، تا دلیر و جنگاور باشیم و از همه مهم تر آمده ایم تا در سنگلاخ محدودیت ها و بی مهری ها بخوانیم و بانگ برآوریم که:

زنانشان چنین اند ایرانیان

سامره مفتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *