حکیم جان، آموزگار دبستان سخنگوی ایران زمین، تو را هر لحظه در آب و خاک و باد و آتش میهن نظاره گریم و ثبت کردیم و خواهیم کرد هرآنچه را که دیدیم برای نسل های بعد که چگونه با تو خو گرفتیم در این روزگار سخت.
در این عکس ها به یادگار ماندند و می مانند لحظات کوچه و بازار، خانه و انبار و سقف حمام ، لحظاتی سرشار از عشق، افسانه و پیکار، یادگارهایی از دل دلدار..
احساس نیرومند تو را در ذهن و خیال مردم این روزگار به نمایش درآوردیم، هرچند قطره ای در بیکران دریا.
روزگارمان شاد باد حکیم جان، با نگاه سیمینت، با قلم زرینت.
دگر وقت آن رسیده بود که فرای هنرهای تزیینی و کاربردی، هنری تمام هنرها را در خویش نگه دارد و به سپارد به فرداها.
باشد که جشنواره ملی عکس شاهنامه همواره بیرون آورد احساس ناب مردم را، با عکس های خیال انگیز داستان ها و پایدار و مانا باشد چنین تلاش هایی برای چنین هنرمندانی.

المیرا نیکنام

استاد دانشگاه و طراح نشان جشنواره ملی عکس شاهنامه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *